Ons verhaal

Omdat iedereen die ons verhaal over hoe we elkaar hebben leren kennen bestempeld met “oh das zoals in de boekjes” of “oh das kei leuk om tegen de kinderen te vertellen”             doen we het hier nogmaals voor de mensen die het niet tot in de puntjes weten 🙂

Hoofdstuk 1                                                                                                                  Vorig jaar, 19 juli, besloten Lincy haar darmen wat ambetant te doen. Pijnlijk ritje richting spoed met mama en papa, na een goeie dosis pijnstiller was het al wat beter maar ze moest toch blijven omdat het waarschijnlijk een crohn-opstoot was. Van maandag tot donderdag op het 2de verdiep verbleven in het Middelares te Deurne… met niet veel beterschap in het vooruitzicht ondanks de vele pijnstillers en cortisonebaxsters.

Toen werd er besloten om een kijkoperatie te doen en daar bleek het toch even 5 voor 12 met als resultaat 40 cm darm armer. Na een nachtje op intensieve verhuisde Lincy naar het 4de verdiep op kamer 407.

Elke dag werd ze goed verzorgd door de verpleegkundige en verzorgsters. Tot dat op     22 juli er plots een verzorger binnenkwam om even te checken of alles goed ging. Sympathieke kerel dacht ze toen.

Naarmate de dagen in het ziekenhuis voorbij gingen verdween er telkens een plastic darmke, een plakker of een baxster. Vanaf dan kon Lincy ook uit bed. Wat wel zwaar was aangezien haar buikspieren opnieuw gehecht waren.

En dan heb je zo een toffe verzorger die u dagelijks laat lachen terwijl het eigenlijk niet mocht aangezien het f*cking veel zeer doet om u buikspieren op te spannen 🙂

Maar ondanks de pijn waren de dagen daardoor wel dragelijker. En zo babbelde we elke dag wel over iets anders: uitgaan, hobby’s, opleidingen, tattoo’s… En vaak gebeurde dat terwijl meneer de verzorger mijn rug mocht wassen met warm water… dat vaak toch heel koud bleek te zijn 😉

En toen kwam de dag dat Lincy naar huis mocht, nog een bedankje afgegeven aan het verzorgend personeel… maar James moest die dag niet werken. Voelde beetje vreemd aan om hem geen merci en salu te zeggen dus *lang leve de naamplaatjes in ziekenhuizen*, kleine zoektocht op facebook en jup daar verscheen het profiel van die zotte verzorger. Privéberichtje om merci te zeggen voor de goeie zorgen. En hopla meneer verstuurde een vriendschapsverzoek. Met de loop van tijd af en toe gechat en ontdekt dat we toch veel dingen gemeenschappelijk hadden en zelfde interesses hadden.

James wou Lincy graag nog eens zien maar Lincy lag thuis in bed met complicaties dus hij moest nog even geduld uitoefenen!

En dan was het 20 augustus, samen iets drinken en naar de film… James stond aan de voordeur en dacht, “tsjein die ziet er toch pakke beter uit dan int ziekenhuis.”                  JA TUURLIJK! geen make-up, pyjama van snoopy, witte panty’s, haar dat 14 dagen niet gewassen is, kei fel vermagerd… tzou maar erg zijn als ze er altijd zo uitzag 🙂

En sinds 24 augustus hebben we het erop gewaagd om er een relatie van te maken.

Hoofdstuk 2                                                                                                                    James gaat alleen wonen in hartje Antwerpen waar Lincy heel vaak mee vertoefde maar toch telkens mooi thuis ging slapen omdat ze nog thuisverpleging kreeg…

Hoofdstuk 3                                                                                                                James vroeg zich af wanneer ‘zijn’ stekje HUN stekje werd en daarom trok Lincy op        22 december officieel in bij James.

Hoofdstuk 4                                                                                                                  Toen besloten we om nog meer leven in huis te halen en gingen we op zoek naar een geschikt hondje voor ons beiden. Na wat zoeken en nadenken besloten we voor een zwarte franse bulldog pup te gaan en omdat dit echte karakterbeestjes zijn gingen we ook voor een karakternaam en daarom verwelkomde we Marcel in ons gezin.

En zo leven we ondertussen al 10 maanden als gelukkig koppel!

Advertenties

5 thoughts on “Ons verhaal

  1. een romantisch verhaal ,;)waar telkens een nieuw hoofdstuk aan wordt verlengd dat er nog veel mogen volgen ;)) en dat het een mooi boek mag worden voor jullie met veel liefde en geluk
    geniet van hoofdstuk 5 !!! lxxx veel liefs mama &papa

  2. Kristel had me al gewaarschuwd dat ik zou wenen als ik jullie verhaal zou lezen en inderdaad ik zit hier met tranen in mijn ogen. Ik wens jullie uit het diepste van mijn hart nog heel veel gelukkige jaren en weinig last van die vervelende ziekte. Jullie doen het samen schitterend. Veel mensen kunnen een voorbeeld nemen aan jullie. En echt het is net als in de boekskes, maar dan een heel mooie roman met een happy ending.
    Veel lieve groeten aan twee lieve, moedige mensen.
    Myriam xxx

  3. Zo mooi James… !!

    Beste Lincy en James … HET ZALT BESTE ZIJN DA JULLIE GAAN TROUWEN ZO’N MOOI VERHAAL !! EN ZIE MAR DA IK NOOIT HET EINDE VAN DIT VERHAAL KAN LEZEN WANT DAN ZWAAIT ER WA ZENNE !! GEHOORD 😀 😀 😀 XxxXXxXXxxXx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s